donderdag 22 juni 2017

BOER BORIS EN HET GEBROKEN BEEN - Ted van Lieshout & Philip Hopman (Gottmer)

Dat ik fan ben van Boer Boris laat zich na acht eerdere leestips wel raden. Maar ook nu deel negen verschenen is beveel ik die weer graag bij iedereen aan. Dit keer is broertje Berend de hoofdpersoon, want hij breekt zijn been. Ted van Lieshout schrijft droog: 'Hij kan er niet op staan. Hij kan er niet op lopen. We moeten naar de winkel om een ander been te kopen.'
Tekenaar Philip Hopman heeft weer zichtbaar plezier gehad. Op de plaat die bij de bovenstaande zin hoort komt een horde blauwe kippen bezorgd en half in paniek aanrennen. We zien ze linksonder. Rechtsonder ligt de arme Berend (met zijn knalrode overall). Zusje Sam staat er bezorgd gesticulerend naast. Maar boven hen strekt een schitterende Van Gogh-achtige boom zijn takken uit. Op een mager stammetje (dat aardig rijmt met de botjes die we verderop in het boek op de röntgenfoto's zien) leunt een roze bladerdos, die weldadig tegenwicht biedt aan die blauwe paniekhennen. Overigens, om de compositie én de metaforische enscenering compleet te maken, ligt er nog een zielig gebroken takje op de grond. Of nee, er ligt een zaag naast en de tak is dus afgezaagd. Door Berend. Die op die manier zijn been gebroken heeft. Aha.
Zo zijn we nog maar één spread ver. Er volgt nog een fijn berijmd geruststellend verhaal én een beeldwereld die van bont naar geconcentreerd naar weer lekker bont gaat. BOER BORIS EN HET GEBROKEN BEEN is weer een heerlijke mini-opera van een prentenboek. Op naar deel tien.

DE GEVANGENISFAMILIE VAN PERRY T. COOK - Leslie Connor (Lemniscaat)

Er zijn boeken waar verschillende bezwaren tegen te bedenken zijn, die wel heel erg duidelijk Amerikaans zijn, die wellicht iets teveel een Hollywoodeinde hebben, die zich niet echt houden aan het devies 'show don't tell' - maar waar je toch de grote charme van inziet. Zo'n boek is ALL RISE FOR THE HONORABLE PERRY T. COOK, in het Nederlands vertaald als DE GEVANGENISFAMILIE VAN PERRY T. COOK. Perry, de jongen uit de titel, groeit op in een gevangenis. Niet omdat hij iets verkeerds gedaan heeft, maar omdat zijn moeder iets verkeerds gedaan heeft. Dat een moeder haar kind bij zich mag houden is volgens het boek ongewoon, maar de bevlogen gevangenisdirectrice heeft ervoor gezorgd dat het mogelijk was. Tot de officier van justitie erachter komt. Die de nieuwe vader van Perry's beste vriendin blijkt te zijn.
De charme van dit verhaal is de warmte die uit het beschrijven van de personages spreekt. Vooral de andere gevangenen lijken zo uit een fijne televisieserie weggelopen. Sowieso doet dit hele boek als een sympathieke sitcom aan. En ja, de bezwaren uit de eerste zin van deze leestip blijven bestaan, maar soms heeft een lezer er geen last van. Ik had er bij dit boek geen last van, want als de schrijfster voor één ding zorg heeft gedragen, dan is het wel dat je al lezend van Perry en zijn moeder gaat houden.

Dit boek werd vertaald door Ineke Lenting.


maandag 12 juni 2017

ARTHUR EN DE TATTOO VAN WOLF - Kaat Vrancken & Bert Dombrecht (Querido)

Het tweede boek over de wonderbaarlijke familie Staartjes is verschenen. Hondenkenner Kaat Vrancken schreef opnieuw over de belevenissen van Arthur, die net als zijn zussen een achterachterkleinkind is van een mensenras met hondentrekjes - een mooie vondst van de schrijfster. Deze 'kluivers' kunnen bijvoorbeeld extra goed ruiken, en hebben over het algemeen een hekel aan katten. In dit tweede avontuur gaat het om de zoektocht van Arthur (samen met zijn kat!) naar zijn vader (de kinderen hebben elk een andere vader). Arthur wordt geholpen door zijn vrolijke, eigengereide oma en door een wat duistere oom, die misschien wel iets in zijn schild voert. Extra leuk aan dit tweede deel is de entree van het boek: in pure graphic novelvorm krijgen we een snelle update over wat 'eraan vooraf is gegaan'. Dat hebben Kaat Vrancken en tekenaar Bert Dombrecht mooi gedaan. Een boek vol kijk- en leesgenoegen. 

THE HATE U GIVE - Angie Thomas (Moon)

Maar eens in de zoveel tijd komt er een boek voorbij waarvoor je meteen ruimte wil maken in je eeuwige jeugdboeken top tien. THE HATE U GIVE is zo'n boek.
Starr Carter is de hoofdpersoon. Ze woont in een getto-buurt, maar gaat naar een overwegend witte school. Daardoor leeft ze eigenlijk voortdurend in twee werelden. Dat gaat, met vallen en opstaan, maar alles wordt ondersteboven gesmeten wanneer een van haar beste vrienden door zinloos politiegeweld om het leven komt - waar ze bij is. Die gebeurtenis (helaas realistisch) is het vliegwiel voor een brandende mix van plot en psychologische worsteling. Hoe zwart ben je? Hoe wit ben je? Hoeveel wordt er in ons leven bepaald door kleur en door geld, en hoe kunnen we aan de tunnel die om ons heen lijkt te worden gebouwd ontsnappen?
Ik heb van dit boek geleerd, ik heb ervan genoten (Angie Thomas weet hoe ze échte mensen moet neerzetten, zeg, wowwww), ik heb er om gehuiverd en ik heb er toen nóg weer meer van geleerd. Je zou willen dat iedereen THE HATE U GIVE las. Om te weten wat er in ons gezichtsveld gebeurt, om over onszelf na te denken, om moed te scheppen en om vervoerd te raken. Dit boek heeft het allemaal en is dus niet alleen fenomenaal, maar ook belangrijk.

THE HATE U GIVE werd vertaald door Jasper Mutsaers.

vrijdag 5 mei 2017

OP ZOEK NAAR DE KAPITEIN - Jakob Wegelius (Clavis)

Het is een wonderlijk schrijver en tekenaar, die Jakob Wegelius. Na een graphic novel over de avonturen van een aap, en daarna, over dezelfde aap, nog eens een volumineuze roman, krijgen we nu een prachtig verhaal over een wonderlijk jongetje op een eenwieler (die ook een aap wordt genoemd, trouwens, door iemand in het boek). Dat jongetje is 'de kapitein' kwijt: de man bij wie hij in huis woont. Het verhaal doet verslag van de nachtelijke zoektocht van het jongetje naar de kapitein, die niet thuisgekomen is: is hij voorgoed vertrokken? Het hunkeren van Halidon (de hoofdpersoon), de prachtige figuur van het hondje dat hem komt helpen (het hondje spreekt) en de werkelijk schitterende, ontroerende afronding van het verhaal maken dit een van de bijzonderste uitgaves van dit jaar. Met tekeningen van de schrijver. Mis dit boek niet!

Dit boek werd vertaald door Sophie Kuiper.

NAAR HET NOORDEN - Koos Meinderts (Hoogland & Van Klaveren)

Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog werden kinderen uit het Westen van het land naar de Noordelijke provincies gebracht, omdat daar meer eten was. Ze kwamen bij gastgezinnen terecht, die soms wel en soms niet wisten wat ze aanmoesten met die nieuwe bewoners. Dit mooie nieuwe verhaal van Koos Meinderts (wat een sterke boeken maakt toch, het is elk jaar weer uitkijken naar zijn nieuwste) wordt verteld vanuit Jaap. Samen met zijn broertje Kees en zijn oudere zus Nel brengt ook hij een winter in Friesland door. De nabijheid (van de lezer bij Jaap) is wat dit boek zo sterk maakt, Meinderts slaagt er in om ons Jaap te laten zijn. In het missen, in het plezier, in de vervreemding, ver van huis, en in het vinden van zijn weg tussen heel christelijke gastouders en een niet altijd verwelkomende klasgenoot. Met sterke, mooi in blauw afgedrukte, tekeningen van - uiteraard - Annette Fienieg.


PODKIN EENOOR - Kieran Larwood (Gottmer)

Dit boek van Kieran Larwoord lezen is een beetje alsof je een nieuw boek van Paul Biegel leest, als het tenminste over het verhaal gaat: we zijn in een konijnenwereld. Een konijnenmaatschappij. Met clans en heersers, en, als hoofdpersoon, een bang konijntje dat een belangrijk strijder zal moeten worden. Want er is natuurlijk ook Echt Kwaad.
Het idee achter dit boek is natuurlijk klassiek, en niet vernieuwend, maar de vertelstijl is wat PODKIN EENOOR doet verschillen van andere verhalen. De verteller is namelijk een knorrige bard, die het verhaal van tijd tot tijd onderbreekt. Omdat hij vindt dat zijn gehoor (jonge konijntjes) niet goed luisteren, of omdat het verhaal een cliffhanger wel kan gebruiken, of omdat hij zin heeft in iets lekkers om te eten. Dat - en de onthulling aan het eind van het boek - maakt dat het heel plezierig lezen is in dit eerste deel van een trilogie. Nieuwsgierig naar deel twee.

De illustraties zijn van David Wyatt en het boek werd vertaald door Sofia Engelsman.

dinsdag 25 april 2017

HET HEEL GROTE VOGELBOEK - Bibi Dumon Tak (Lannoo)

Er zijn boeken waarvan je elke pagina kunt openslaan, en je vindt dan, waar je ook terechtkomt, altijd iets citeerbaars. Wacht, ik doe de test even met HET HEEL GROTE VOGELBOEK, ik sla het boek open... op bladzijde 30, het gaat hier over de fazant: 'Hij blinkt in het licht wanneer hij op de akker zijn vijand tegemoet stapt. Zijn fonkelgroene kop geheven, zijn wangen rood als kersenbloed.' Wacht, ik doe het nog eens... bladzijde... 57, de roerdomp. 'De roerdomp boert zijn treurige voorjaarslied door de ochtendnevel over de uitgestrekte wateren. Een liefdeskreet verpakt in lucht.' En zo kan ik doorgaan. Elk vogelportret is met Bibi Dumon Taks fijnste pen geschreven, het is met haar ruimste inzet onderzocht, bedacht en aan ons overhandigd. Dit ook in formaat grootse boek is een echo van het boek van Nozemann en Sepp (en degenen die het werk van hen hebben overgenomen) dat tweehonderdvijftig jaar oud is, maar de grootfaraoïste van de non-fictie voor kinderen biedt het ons aan in een frisse, frisse werveling aan. Leve Bibi Dumon Tak, leve het puttertje, de wilde zwaan en de knobbelzwaan, leve de ijsvogel en de waterral en alle anderen, we zullen ze nog beter horen en zien, want HET HEEL GROTE VOGELBOEK (perfect uit- en vormgegeven) heeft hun belang in ons leven vergroot.  

woensdag 12 april 2017

MIJN VRIEND CRENSHAW - Katherine Applegate (Querido)

Jackson is echt geen type voor een denkbeeldige vriend. Dat weet hij zeker. Maar in zijn leven duikt er wel regelmatig eentje op: een uit de kluiten gewassen kat die van surfen houdt. Jackson, een jongen van het tobberige soort, probeert de verschijning van de kat te verklaren - en die poging tot verklaren, dat is eigenlijk dit boek. Dat de ouders van Jackson en zijn kleine zusje Robin veel te weinig geld hebben om een normaal leven te leiden heeft daar natuurlijk mee te maken. Jackson en zijn zusje moeten zich mee laten slepen in plotselinge verhuizingen, en ook al proberen hun ouders er de moed in te houden, toch wordt het tijd dat Jackson zijn problemen onder ogen ziet. MIJN VRIEND CRENSHAW is een fantastisch boek. De personages zijn levensecht, de taal is fijn, de schrijfster (die we nog kennen van IK BEN EEN GORILLA) zet humor, ritme en plot meesterlijk in, en Jackson én de wijze Crenshaw zijn niet licht te vergeten. Het boek werd (zoals we van haar gewend zijn) geweldig vertaald door Annelies Jorna - zij maakt Applegate's zinnen ook in het Nederlands bijzonder smul- en citeerbaar.

vrijdag 7 april 2017

ALLE DIEREN DRIJVEN - Gideon Samson & Annemarie van Haeringen (Leopold)

Annemarie van Haeringen maakte een boek over het bijbelverhaal van Noach voor een Duitse uitgeverij. Maar voor haar Nederlandse uitgever schreef Gideon Samson er een heel andere tekst bij. En dat is heel erg fijn, want het boek blinkt nu dubbel uit. De prachtige grondstructuren, het olifantenhuidgrijs,de buffels (en de okapi's!) de dieren die uit een dakraampje van de ark uitkijken naar nieuw land - het is allemaal even prachtig. Gideon Samson schreef een intrigerende tekst, met ritme en humor, verteld vanuit een toekijkende god. De god beziet wat Noach doet met al bijna net zulke onwetende ogen als het voorgelezen kind. Maar het boek eindigt met de prachtige zin: 'Ik begon te stralen'. En dat is wat veel kinderen en hun ouders ook zullen doen als ze dit boek te lezen en te bekijken krijgen.

WE HEBBEN EEN HOED - Jon Klassen (Gottmer)

Alles wat Jon Klassen doet is goed. En het meest geldt het misschien wel voor zijn eigen boeken, die waar hij ook de tekst voor schrijft. WE HEBBEN EEN HOED completeert de hoed-trilogie, die begon met IK WIL EEN HOED en DEZE HOED IS NIET VAN MIJ. En ze zijn alle drie even sterk (wat op zich al een wonder is bij een trilogie). Ze blinken uit in eenvoud van beeld en eenvoud van tekst. Daarbij is de verteltoon zo heerlijk - ook nu weer. In drie episodes word je laconiek deelgenoot gemaakt van twee schildpadjes die een hoed vinden. Maar er is een probleem, want ze zijn  met z'n tweeën en er is maar één hoed. Door het simpele verhaal heen straalt een interessante overweging over wat vriendschap is. Kinderen die het verhaal voorgelezen krijgen, zelfs héél kleine kinderen al, zullen de nuances hiervan meekrijgen. Opnieuw een mirakel van een boek dus.

Dit boek werd vertaald door J.H. Gever.

In deze leestip wil ik ook nog even een onvertaald boek noemen: HOUSE HELD UP BY TREES. Een zorgvuldige natuurvertelling, geschreven door Ted Kooser, over hoe een verlaten huis langzaam door scheuten van bomen omringd wordt en later door de takken van die bomen zelf opgetild wordt. Een kalm en toch ook belangrijk verhaal. Het is prachtig getekend door Klassen. De beelden zijn monumentaal en warm en rustig tegelijkertijd. Een pleidooi voor het kijken. Ik hoop dat dit boek toch ook ooit nog eens vertaald wordt.

STELLA, STER VAN DE ZEE - Gerda Dendooven (Querido)

Genomineerd voor de Woutertje Pieterse Prijs, en inderdaad een heel mooi samenspel van tekst en beeld: STELLA, STER VAN DE ZEE, door Gerda Dendooven. Het verhaal prikt herinneringen aan in zee drijvende kinderen wakker, en dat is geen fijn beeld. Toch is de redding van baby'tje Stella in dit boek gelukkig juist wel met liefde omgeven. Ze groeit op bij ouders die van haar houden, en zoekt uiteindelijk haar eigen pad.
De platen zijn prachtig. Het zachtroze van het baby'tje, het wier en de zeesterren om haar lijfje (op pagina zes), en dan die sterke zwarte hond ernaast: een heel mooi contrast. Ook de andere mensfiguren én de dierfiguren zijn van een kracht die je alleen bij Dendooven kunt zien.

vrijdag 31 maart 2017

EEN MANN - Rindert Kromhout (Leopold)

Hij is onze eigen chroniqueur, Rindert Kromhout, en ik hoop dat hij dat nog lang is. Net zoals ik genoot van zijn trilogie die speelde in de kunstenaarskring rond Virginia Woolf (SOLDATEN HUILEN NIET, APRIL IS DE WREEDSTE MAAND en VERTEL ME WIE WIJ WAREN), zo genoot ik van het eerste boek van dat wat hopelijk een nieuwe trilogie gaat worden: EEN MANN. De hoofdpersoon is dit keer de jonge Klaus Mann, oudste zoon van schrijver Thomas Mann. Zelf is hij ook druk bezig om schrijver te worden, maar de schaduw van die vader ('de tovenaar') is diep en zeer aanwezig. Dat het boek nergens werkelijk zwart wordt komt door de heerlijke omgang tussen de verschillende leden van het gezin Mann. Oudere zus Erika en Klaus zijn twee handen op één buik, en heel mooi is ook de langzaam zichzelf wordende jongere broer Golo (hopelijk krijgt die een eigen boek). Het sterkste is misschien wel dat het zoals altijd fijne lezen dat dit boek teweegbrengt dat we tegelijkertijd óók veel te weten komen van de tijd in Duitsland rond de opkomst van het nationaal-socialisme. Kromhout doet opnieuw iets heel speciaals binnen de Nederlandse jeugdliteratuur (dit doet niemand hem na) en ik zeg het nog een keer: ik hoop dat hij het nog lang zal doen. 

donderdag 2 maart 2017

STUKJES HEMELBLAUW - Sue Durrant (Meis & Maas)

Vanaf het eerste moment leef je mee met Ira en Zac. Ze zijn ouderloos en na veel omzwervingen komen ze in het Skilly-huis terecht. Daar hebben ze het relatief goed. In dagboekvorm vertelt Ira van elf over de andere kinderen uit het huis, over de volwassenen die voor hen zorgen, maar onder al haar verhalen ligt een pijnlijk verlangen. Naar een huis, een écht huis, met mensen die je familie kunnen zijn. Ira is zo'n meisje dat het leed van iedereen om zich heen opvangt en wil leren begrijpen. Je wenst haar en haar onstuimige broertje dan ook alles wat ze wensen. Op een dag mogen ze op vakantie, bij de oudere lerares Martha. Vanaf dat moment verandert hun leven. STUKJES HEMELBLAUW is warm en menselijk. Het heeft oog voor alle personen in het boek, tot en met de strenge directrice. Dit boek is een debuut, en dat maakt het extra bijzonder, want STUKJES HEMELBLAUW is eigenlijk óók meteen al een klassieker.  

Dit boek werd vertaald door Nan Lenders.

donderdag 23 februari 2017

FRITZI EN DE RAZENDE SCHOEN - Catharina Valckx (Gottmer)

Er zijn maar weinig schrijvers en tekenaars die zo goed wegkomen met geinig absurdisme als Catharina Valckx. Ook in haar nieuwste boek, FRITZI EN DE RAZENDE SCHOEN, weer. Fritzi is een dame die op pad gaat en een klein rennend olifantje tegenkomt. Maar ook een slak die twee stoelen bezit (maar geen huis) en een gemene, rennende schoen. Het doet hier en daar een beetje denken aan het vroege werk van Wim Hofman, al is dit een korter en daardoor misschien ook wat toegankelijker verhaal. De tekeningen zijn al even vanzelfsprekend en helder als de tekst. Een fijne nieuwe Valckx, vooral ook met die venijnig-vrolijke laatste bladzijde.

woensdag 8 februari 2017

DIT BOEK IS VOOR JOU - Sanne te Loo (Lemniscaat) en IK WIL EEN LEEUW! - Annemarie van der Eem & Mark Janssen (Lemniscaat)

Twee nieuwe, grote prentenboeken bij Lemniscaat, en twee keer kijkgenot.
In DIT BOEK IS VOOR JOU vertelt Sanne te Loo het verhaal van de ontmoeting van een jongetje met een oude kunstenaar (Anselmo). De kunst en het schilderen verbindt hen. Het is een groot plezier om in deze wereld, door Te Loo geschapen, binnen te mogen stappen. Met ruim kleurgebruik en brede taferelen betovert ze de kijker. De laatste plaat, inclusief schilder en tapir en panter en schildpad en lopende tubetjes verf, is ronduit heerlijk.
Ook in IK WIL EEN LEEUW! gaat het om voorstellingsvermogen. De kleine hoofdpersoon ziet allerlei dieren voor zich die hij wel als huisdier zou willen hebben. Van tijgers tot apen tot nijlpaarden en geiten. Dat levert fantastische spreads op waarin het jongetje zichzelf op de rug van een papegaai of onder de sik van een geit denkt. Die platen zijn afgewisseld met binnenhuis-taferelen. Die platen zijn misschien nog fijner: rekken met potten en pannen en glazen boven een fornuis, de krul van een majestueuze trap - dat soort platen zagen we nog niet veel van Mark Janssen, en ze overtuigen met een flinke kleur- en ensceneringskracht.    

DE LOVEBUS - Tjibbe Veldkamp (Querido)

Wat willen we, als we een boek openslaan en beginnen te lezen? Aan onze bretels erin gesleurd worden. Wat willen we als we verder en verder komen in een boek? Dat het verhaal zich verdiept en dat we van de personages gaan houden. Dat gebeurt allemaal in het geweldige DE LOVEBUS van Tjibbe Veldkamp.
Veldkamp trekt ons mee naar een bijzondere tijd (de jaren zeventig) en naar een bijzondere plaats (het platteland van Groningen). Daar speelt zich het verhaal van DE LOVEBUS af, in de loop van enkele uren. Veldkamp beheerst het uitgooien van spanningsvisjes volledig - zo weten we aan het begin dat er mensen vermoord zullen worden, dat er iets fataals gebeurt, maar we weten niet wíé en we weten niet wannéér of hoe. Heel langzaam, met stapjes vooruit en achteruit, voert de schrijver ons naar het eind.
En dat gebeurt allemaal in knisperheldere taal. Er is geen vaagheid, maar er zijn wél nuances. Er is streektaal (Gronings), en dat maakt het verhaal niet moeilijker, maar échter. Er is een keur aan personages, maar we volgen ze stuk voor stuk, hoe klein hun rol ook is.
Er zijn dus veel redenen om van dit boek te houden. Als een boekenjaar zo aanvangt, is het meteen al geslaagd.

zaterdag 21 januari 2017

LICHAAM VAN LICHT - Jelmer Soes & Sanoj (Querido)

Heel, heel verheugend: er is een nieuw boek verschenen in de Slash-reeks. Jelmer Soes, die we kennen van zijn debuut RISK van een paar jaar geleden, schreef een boek over gameverslaving. Wat de Slashboeken betreft ben ik uiteraard enigszins bevooroordeeld, maar ik ben oprecht zeer enthousiast over deze mooie nieuwe roman. Slashboeken hebben meestal één jonge co-auteur, maar dat ligt bij dit boek anders. Sanoj bestaat uit verschillende personen, en Jelmer Soes legt in zijn nawoord heel goed uit waarom. Dat juist een boek dat gaat over het hebben van een tweede, digitaal leven en het hebben van een alias in een virtuele wereld een meerlagige, deels afwezige co-auteur heeft is niet meer dan passend. Het boek zelf voert je stap voor stap dichter in het hoofd van Jonas/Sanoj, met elke bladzijde beloop je een net weer wat ander level en dat dat zo subtiel en gedetailleerd gebeurt is de grote verdienste van de schrijver. Het allerknapste aan dit boek is misschien dat het eind niet eenduidig is en dat je ook na het dichtslaan de vele kanten die er aan het gamen zitten meeneemt. Een boek dat actueel is, dat je kennis laat maken met een wereld die je nog niet kende en dat je vervolgens tot nuances brengt: dat is een zeer puur Slash-boek. Een aanwinst voor de reeks. 

BIJENVADER - Esther Sprikkelman (Lemniscaat)

Esther Sprikkelman schreef haar eerste boek - een mooie jeugdroman. Hoofdpersoon is Johanne, die met haar vrijgevochten moeder Kat en haar ingekeerde broertje Paulie naar een dorp in het oosten van Nederland verhuist. Daar maakt ze kennis met de jongeren van haar leeftijd: de wilde Dora, de broers Leendert en Witte en vooral de betoverende Henrico. Wat volgt is een gloeiend liefdesverhaal dat eindigt in een mysterieuze tragedie. Sprikkelman schrijft heel zintuiglijk. Vooral als het over de nieuwe interesse van Paulie gaat (het leven en werken van bijenvolken) ruiken we de zomergeuren. Tijdens het navertellen van wat er gebeurd is (door Johanne) horen we trouwens ook de soundtrack die past bij de tijd waarin het verhaal zich afspeelt (de jaren tachtig van de vorige eeuw). Behalve door de mooie, aftastende manier van schrijven wordt dit boek ook gedragen door een bijzonder plot, dat helemaal om aangetaste liefdes draait. Al met al is BIJENVADER een boek om in weg te zinken en dus: een debuut dat telt.